پنج باور که موجب موفقیت می شود
باور شماره 1:
هر حادثه ای دارای دلیل و مقصودی است که به مصلحت ما است.
تمام افراد موفق توانائی غریبی دارند که در هر موقعیت به امکانات موجود و نتایجی که ممکن است از آن حاصل شود توجه کنند . هر چه عکس العمل محیط ، منفی و مخرب باشد ، آنها به امکانات فکر میکنند . آنها تصور می کنند که هر اتفاق دارای هدفی است و سر انجام می تواند به سود آنها تمام شود .عقیده دارند که در بطن هر بدبختی و حادثه ناخوشایند ، دانه ای است که روزی ثمر خواهد داد و منافع بسیار ببار خواهد آورد . من به شما اطمینان مید هم که همه افراد موفق که به نتایج بزرگ ، دست می یابند بدین گونه می اندیشند . به حوادث زندگی خود بیندیشید . در برابر هر واقعه می توان واکنش های بسیاری نشان داد . فرض کنیم در کار بازرگانی هستید و در بستن قراردادی که روی آن حساب می کردید و آنرا حق خود میدانستید نا موفق بوده اید . بعضی از ما اگر در این شرایط قرار گیریم ، آزرده و دلسرد می شویم . ممکن است در خانه بنشینیم و غصه بخوریم ، یا از خانه خارج شویم و به الکل پناه ببریم . بعضی از ما ممکن است عصبانی شویم و از جا در برویم . ممکن است شرکت طرف قرارداد را سرزنش کنیم و بگوئیم که این شرکت از یک مشت آدمهای بی توجه تشکیل شده است .ویا اینکه کارکنان خودمان را ملامت کنیم که یک موفقیت حتمی را خراب کرده اند .هر یک از این واکنش ها ممکن است باعث شود که تا حدی عقده های خود را خالی کنیم ، ولی کمکی به مانمی کند . این واکنش ها ما را به هدف دلخواه نزدیکتر نمی سازد . شاید آسان نباشد که در چنین موردی ، قدمهای رفته را به دقت بررسی کنید ، اشتبا هات خود را دریابید و از آنها درس بگیرید ، و با دقت امکانات تازه تری را بررسی کنید . اما اگر بخواهید از واقعه ای که نا مطلوب بنظر می رسد نتیجه مثبتی بگیرید ، راهی جز این نیست .
باور شماره2 :
چیزی بنام شکست وجود ندارد . فقط نتایج موجودند .
این باور تقریبا از باور شماره 1 نتیجه می شود و به همان اندازه هم مهم است . ذهن بسیاری از مردم طوری برنامه ریزی شده است تا از چیزی که اصطلاحا شکست نامیده می شود بترسند . البته هر یک از ما ممکن است به نتایجی غیر از نتایج دلخواه رسیده باشیم مثلا برای کار بازرگانی خود نقشه ای کشیده باشیم و درست در نیامده باشد . من در اینجا از کلمات نتیجه و دستاورد استفاده می کنم ، زیرا این چیزی است که مردان موفق می بینند . آنها شکست را نمی بینند ، به آن اعتقاد ندارند و آن را به حساب نمی آورند .
مردم همیشه موفق می شوند که به نوعی نتیجه برسند .
مردان بسیار موفق کسانی نیستند که هرگز شکست نخورند ، بلکه اگر نتیجه بدست آمده مورد انتظار آنها نبود ، از آن درس می گیرند . آنگاه این آموخته ها را در راهی دیگر بکار می زنند . کارهای تازه تر می کنند و نتایج تازه تر می گیرند .
از دیروز تا اکنون ، به اندازه یک روز به تجارب شما افزوده شده است . کسانی که از شکست می هراسند پیشا پیش اموری را که واقع نخواهد شد به خود تلقین می کنند . به این جهت قدم درستی که موفقیت آنها را تضمین کند بر نمی دارند . شما می توانید از هر تجربه درسی بگیرید و در هر کاری که میکنید همیشه موفق باشید .
مارک تواین یکبار گفته بود (( هیچ منظره ای غم انگیز تر از دیدن یک جوان بد بین نیست )) . حق با او است . کسانی که به شکست اعتقاد دارند زندگانی متوسطی را برای خود رقم زده اند .
آنان که به بزرگی می رسند کسانی هستند که شکست برای آنان قابل درک نیست .
شکست ایشان را متوقف نمی کند . کسانی هستند که احساسات منفی را با وقایع نا مطلوب همراه نمی سازند .
باور شماره 3:
مسئولیت هر اتفاقی را به گردن بگیرید .
یکی دیگر از صفاتی که میان رهبران بزرگ و افراد موفق مشترک است این است که فکر می کنند دنیای خودشان را خودشان می سازند . این عبارت را گاه گاه از آنها می شنوید ((مسئولیتش با من است ، خودم مواظب هستم )) .
تصادفی نیست که اینگونه اظهار نظرها را بکرات از آنها می شنوید . افراد موفق گرایش به این عقیده دارند که هر چه اتفاق بیفتد ، آنها موجباتش را فراهم کرده اند . اگر اعملا هم کار به دست آنها انجام نشده باشد ، افکار و عقایده آنها باعث آن شده است . نمی دانم که این نظر درست است یا نه . هیچ دانشمندی ثابت نکرده است که افکار ما ، واقعیات زندگی ما را ایجاد می کنند . ولی اگر این باور دروغ هم باشد ، دروغ مفیدی است ، عقیده نیرو بخشی است . بدین جهت من به آن معتقدم . من اعتقاد دارم که وقایع زندگی را خود ما بوجود می آوریم ، خواه با رفتار ، خواه با افکار ، و همه آنها برای ما آموزنده اند .
اگر باور ندارید که جهان خود را ، خواه از طریق موفقیت ها ، خواه بعلت شکست ها ، خود می سازید ، ناگزیر دستخوش حوادث می شوید . و این اتفاقی است که حتما می افتد . یعنی از حالت فاعلی به حالت مفعولی می افتید . اگر من چنین عقیده ای داشتم ، بارم را می بستم و به جستجوی فرهنگی دیگر می رفتم . اگر من نتیجه نیرو های اتفاقی بیرونی باشم چه لزومی دارد که اینجا بمانم ؟
بنظر من ، قبول مسئولیت یکی از بهترین معیارهای توانائی و بلوغ شخص است . بعلاوه ، این باور ، موجب پشتیبانی و تقویت باورهای دیگر می شود ، و با اعتقادات دیگر سیستم بهم پیوسته نیرومندی تشکیل می دهد . اگر به شکست اعتقاد نداشته باشید و بدانید که حتما به نتایج دلخواه خواهید رسید ،کافی است قبول مسئولیت کنید و بدانید که چیزی را از دست نمی دهید و همه چیز را بدست می آورید . اگر بر خود مسلط باشید موفق می شوید .
آنها که قبول مسئولیت کنند نیرومندند و آنان که از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند رو به ضعف می روند .
باور شماره 4:
برای بهره بردن از چیزی شناخت کامل آن لازم نیست .
بسیاری از مردان موفق بر این عقیده اند . یعنی معتقد ند برای اینکه چیزی را مورد استفاده قرار دهند لزومی ندارد همه چیز را در باره آن بدانند . آنها می دانندکه چگونه از چیزهای مورد نیاز بهر ببرند بی آنکه در بحر جزئیات دقیق آن فرو بروند . اگر کسانی را که در راس قدرتند مورد مطالعه قرار دهیدمتوجه میشوید که آنها تا حدودی که کارشان ایجاب می کند در زمینه های گوناگون اطلاعاتی دارند ، اما در همه زمینه ها متخصص نیستند و به کلیه جزئیات سازمان خود نیز آگاهی ندارند .
مطمئنم که اگر در باره نیروی برق از شما سئوال کنم ، معمولا اطلاعات شما صفر است ، و یا در حد کلی است . معذالک شما کلید برق را می زنید و چراغ روشن می شود . بعید میدانم که شما هم اکنون در زیر نور شمع مشغول مطالعه این متن باشید . افراد موفق ، بخصوص ، در مورد تشخیص امور ضروری و غیر ضروری مهارت دارند . برای اینکه از توانائی های خود در زندگی حداکثر استفاده را ببرید ، باید بتوانید بین دانائی ها و توانائی های خود تعادل برقرار کنید . می توان تمام عمر را صرف مطالعه ریشه کرد ، و می توان طرز چیدن میوه را یاد گرفت .
افراد موفق لزوما از حیث علم و دانش سر آمد نیستند .
این افراد از آنچه میدانند ، حداکثر استفاده را می برند و به اهداف خود می رسند .
باور شماره 5:
بزرگترین سرمایه شما ، دیگرانند .
افرادی که به بهروزی رسیده اند ، یعنی کسانی که به موفقیت های درخشان دست یافته اند تقریبا بدون استثنا ، دارای حس قوی احترام و تحسین به دیگران می باشند . نسبت به افراد دیگر ، احساس یگانگی ، اشتراک هدف و اتحاد می کنند . دور نمایه کتابهای جدید بازرگانی از قبیل نوآوری و آغازگری ، در جستجوی بهروزی ، و مدیر یک دقیقه ای این است که هیچ موفقیت پایداری بدون احساس صمیمیت و یگانگی با مردم بوجود نمی آید و راه موفقیت آن است که گروه موفقی را تشکیل دهیم که بتوانند با یکدیگر همکاری کنند .
((ذهن ما ، خود جایگاهی است که در آن ، وجود ما جهنم را به
بهشت و بهشت را به جهنم بدل می سازد )) .
آنتونی رابینز
گردآوری کننده : آقای علیپور
